In het glaasje kijken
'Indien ik eens uit een vergrootglas mocht drinken
Hoe groot zou ik dan kunnen worden, papa?'
De vraag van de jongen mag achterlijk klinken
Correctie: Martijntje was heus bij de pinken
Wel vijf jaar oud slechts, dus gaat u maar na
De vader verklaarde, didactisch bevlogen
'Geenszins! Een vergrootglas, daar drinkt men niet uit
Uw groei ligt ook stellig niet in zijn vermogen
En als het vergroot is, is 't alleen in uw ogen'
'Hoe gaat zulks precies in zijn werk?' vroeg de guit
'Dat glas is een kijkglas, waardoor ge kunt kijken
En daar het glas bol is ontstaat het visioen
Dat letters of torretjes groter gaan lijken
Het komt doordat lichtstralen af moeten wijken'
En hier moest Martijntje het dan maar mee doen
uit: wis- en natuurlyriek
