Heinz Hermann Polzer wordt in Thun, Zwitserland geboren als zoon van een Nederlandse moeder en een tot Nederlander genaturaliseerde Oostenrijker. Hij verwerft bij zijn geboorte de Zwitserse nationaliteit en zal deze nooit voor de Nederlandse verruilen.

Na de scheiding van zijn ouders verhuist de driejarige Heinz Polzer met zijn moeder naar Nederland.

Polzer gaat studeren aan de Economische Hogeschool van Rotterdam. Al gedurende zijn studie begint hij met het schrijven van liedteksten; ook studeert hij enkele jaren piano.

Midden in de Tweede Wereldoorlog schrijft Polzer een kinderverhaaltje over de ondeugende belhamels Dolf & Ben (Hitler & Mussolini) die een pak rammel van Oom Sam krijgen. De studentikoze verzetsdaad komt hem te staan op vier maanden gevangenis; de straf wordt met twee maanden verlengd omdat hij een kaartspel tekent met Mussolini en Hitler als jokers. Na zijn vrijlating vertrekt hij naar Zwitserland.

Als Zwitsers staatsburger moet Polzer bij aankomst in militaire dienst. De jaren '43-'44 brengt hij door bij de geneeskundige troepen van het neutrale Zwitserse leger.

Begin '45 vertrekt Polzer als Rode Kruis-vrijwilliger naar het reeds bevrijde Parijs, alwaar hij als pianist voor Amerikaanse militairen optreedt en als vertaler voor het Amerikaanse leger werkt (zijn Duits klinkende naam verandert hij tijdelijk in Henry van Kol). Na de Duitse capitulatie keert hij terug naar Nederland en pakt de draad van de studie weer op.

Polzer studeert af als bedrijfseconoom en begint een carrière in het bedrijfsleven. Drs. H.H. Polzer werkt in de komende jaren als redacteur bij Winkler Prins, als researcher bij een warenhuis en als copywriter voor verschillende reclamebureaus.

Polzer verhuist naar Indonesië als tekstschrijver bij Lintas, een reclamebureau in dienst van Unilever. Zijn ervaringen zet hij later op schrift in het autobiografische Nieuw! Weten En Geweten In De Reclame (1974). Ondertussen schrijft hij liedjes.

Tijdens een verblijf in de Verenigde Staten maakt Polzer zijn eerste opnamen, die pas in 1977 op LP worden uitgebracht.

De talenten van Polzer zijn alleen bekend bij Unilever-collega's en bij het Rotterdams Studentencorps, dat in eigen beheer de 7" 'Heinz Polzer Zingt Uit Het Zangboekje Voor Bijzienden' uitbrengt; daarop staat onder meer het populaire 'De Commensaal', een studentikoos lied over een vreemde kostganger (opnieuw uitgebracht in 1964 onder de titel Het Trapportaal).

Polzer vestigt zich weer in Nederland en gaat werken voor reclamebureau De la Mar. Optreden doet hij alleen voor vrienden. De Commensaal wordt opgenomen op een door Jaap van de Merwe samengestelde verzamel-LP met cabaretliedjes.

Op aanraden van zijn voormalige Lintas-collega Willem Duys keert Polzer de reclame de rug toe en legt zich toe op het schrijven. Ook verdiept hij zich verder in de kunst van het componeren en het pianospelen, en zet de eerste onwennige schreden op het podium. Zijn handelsmerk is zijn knarsende zangstem, waaraan hij vanaf de eerste, café chantant-achtige liederen niets meer veranderen zal: haperend, enigszins wrevelig en met onnavolgbare dictie. In eigen beheer brengt hij de 7" 'Ripspiqué' uit.

Polzer treedt als gast op in de vooruitstrevende theatershow Shaffy Chantant. Hij brengt in eigen beheer de 7" 'Het Hart Eener Deerne' uit.

Polzer brengt in eigen beheer de 7" 'Het Trapportaal' uit.

Polzer wordt door Willem Duys voor de televisie gehaald. Duys verzint het pseudoniem Drs. P (met hoofdletter D en zonder punt achter de P). Op Drs. P's eerste langspeler Drs. LP staat opnieuw het nummer Het Trapportaal (De Commensaal) dat veelvuldig op de radio te horen is. Vanaf dan staat Drs. P vaker op het podium. De humor van zijn teksten schuilt in de geraffineerde, bijna mathematische rijmschema's alsmede in de verrassende woordkeuze. Daarbij wordt de sfeer bepaald door droogkomische eufemismen, krankzinnige logica en kolder; de inhoud is meestal ondergeschikt aan de vorm.

In het televisieseizoen 1966-1967 brengt hij met Gerard Cox en Jan-Willem ten Broeke zijn eerste televisie-"show" met de titel": "Het ragfijn toucher van Drs. P". In het volgende seizoen kwam het tweede NCRV-programma "Liberté, Egalité, Drs. P" op de buis. In 1968 "Een welgemeend olé voor Drs. P", ook bij de NCRV.

Polzer vestigt definitief zijn naam wanneer Adèle Bloemendaal zijn song 'De Meisjes Van De Suikerwerkfabriek' opneemt. Later zal Bloemendaal nog twee hits scoren met liedjes van Polzer: de carnavalspersiflages 'Wat Heb Je Gedaan, Daan?' (1972) en 'Hallelujah Kameraden' (1977).

Ontmoeting met Ivo de Wijs. Drs. P en De Wijs zullen in de toekomst veelvuldig samenwerken op cabaret-gebied; ook schrijven zij samen boeken, met name over de dichtkunst.

In dit en het volgend jaar is Drs. P vaste medewerker van het thematische radioprogramma Poptater (NCRV), waarvoor hij iedere week een nieuwe song schrijft. Ter gelegenheid van Boekenweek maakt Drs. P in opdracht van de CPNB Poesie, een bloemlezing uit oude 'poesie-albums'.

Drs. P wordt een TV-persoonlijkheid: hij werkt mee aan een Spaanse taalcursus bij Teleac en begint een maandelijks optreden in het jongerenprogramma Nederpopzien. De single 'Veerpont' (ook bekend onder de titel Heen En Weer) wordt een top 40-hit; optredens bij Op Losse Groeven en Toppop volgen. De single is afkomstig van Drs. P's tweede langspeler 'Zingt Allen Mee Met Drs. P'. Voor het Gentse toneelgezelschap Arca theater schrijft hij het nostalgische cabaretprogramma Sursum Corda.

De derde LP met liedjes van Drs. P heet 'Over Land En Zee Met Drs. P'. De single 'Dodenrit' (alternatieve titel: Troika) levert wederom een top 40-hit op: het op ware feiten gebaseerde lied gaat over de man die vruchteloos vrouw en kinderen opoffert om aan de hongerige Siberische wolven te ontkomen. Arca theater tourt door Nederland met het door Drs. P en Ivo de Wijs geschreven spektakel 'Middelpracht En Eeuwse Praal'; de doctorandus vervult ook zelf een rol in de voorstelling.

Release van de LP 'Een Flitsende Soiree Met Drs. P'. De doctorandus werkt mee aan het KRO-radioprogramma Babel; de balladen en ollekebollekes (een versvorm) die hij hiervoor schrijft worden in 1995 gebundeld en te gelde gemaakt onder de titel Bejaard Melkvee.

De opnames die Polzer (toen nog geen Drs. P) in New York maakte, worden uitgebracht onder de titel Demo's 1955-1957. Ook komt hij op de proppen met nieuw werk, de dubbel-LP 'De Stille Odyssee / De Wilde Orchidee', en verschijnt er een live-plaat, Live geheten. Als gastredacteur bij het literaire studentenblad Propria Cures stelt hij zijn herinneringen aan Indonesië en de reclamewereld te boek.

Met het Resistentie Orkest maakt hij de LP 'Romantiek Voor Twee Met Drs. P'. Tevens verschijnt de eerste verzamel-LP 'Per Pont En Slee Met Drs. P'.

Oude opnames die Polzer in '55 en '57 in de Verenigde Staten maakte worden (opnieuw) uitgebracht op de ten behoeve van Amnesty gemaakte LP Toppers Van Toen. Ter opluistering van de land- en tuinbouwberichten in het KRO-radioprogramma Kruis Of Munt schrijft Drs. P de liedjescyclus Groente En Fruit waarvan de teksten gebundeld worden in het Tuindersliedboek (1983).

Er verschijnt een tweede verzamel-LP van Drs. P: 'De Grootste Successen'; meer dan twee top 40-hits heeft hij dan nog niet gehad.

Ter gelegenheid van het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd ontvangt Drs. P in het Amstelhotel een Liber Amicorum, met bijdragen van Ivo de Wijs, Theodor Holman, Kees Stip, Gerrit Komrij, Levi Weemoedt en anderen.

Uitgeverij Bert Bakker geeft onder de titel Heen En Weer een door Ivo de Wijs samengestelde en becommentarieerde bloemlezing met honderd liedteksten van Drs. P uit. Tegelijk verschijnt bij Sijthoff de door Paul Lemmens verzorgde bloemlezing Weelde En Feestgedruis. De doctorandus zelf tourt met het Amsterdams Philharmonisch Trio (en Brinto, de onzichtbare buikspreker) langs de theaters.

Na lange radiostilte de release van de song 'Knolraap En Lof, Schorseneren En Prei', die de tipparade bereikt; de single komt van het nieuwe album 'Hoep Hoep Hiezee Voor Drs. P', waarop bijzonder veel groente en fruit voorkomt. In een live op de radio uitgezonden scrabble-wedstrijd in Café Schlemmer verslaat Drs. P zijn tegenstander Nico Scheepmaker met 165 tegen 146 punten.

Op het album 'Het Praatcafé Van Drs. P' spreekt de anders zo a-politieke Drs. zich voor het eerst uit over actuele kwesties als voetbalvandalisme, het gat in de ozonlaag, terrorisme en het uitblijven van de winter. Toch staat de vorm nog altijd boven de inhoud.

Het verschijnen van de goed verzorgde verzameld-cd 'Drs. P Compilé Sur CD' levert weer ruime media-aandacht op. De release gaat gepaard met de uitgave van het bijbehorende boek 'Wij Maken Van Ons Huis Geen Abattoir', met opstellen over de doctorandus en de teksten van alle op de dubbel-cd opgenomen liederen. Tijdens het jaarlijkse Kleinkunst Festival in Amsterdam is Drs. P de centrale figuur en wordt een muzikaal eerbetoon in Theater Bellevue georganiseerd. In het televisieprogramma 'De Afrekening' geeft Drs. P uitgebreid lucht aan zijn afkeer van popmuziek. Tegelijk met Margriet Eshuijs wint hij de Gouden Harp van Conamus (die februari '92 wordt uitgereikt). Voor 'Compilé Sur CD' ontvangt hij een Edison.

Onder de titel 'Lyriana' publiceert H.H. Polzer een bundel met Engelse, Franse en Duitse vertalingen van zijn liedteksten (met een inleiding van Cees van der Pluijm en onder redactie van Kees van den Heuvel).

Drs. P Geeft zijn afscheidsconcert. In hetzelfde jaar verschijnt een boek met al zijn songteksten, gekoppeld aan een compilatie-CD met moeilijk te verkrijgen materiaal. In zijn carriere heeft Drs. P gebruik gemaakt van pseudoniemen als Geo Staad, Drs. S, Kirsten Wiedeman, Wilson Hode, Lars Brahe, M. de Gans, Cyriel P. Licentiaat, Coos Neetebeem, Ludwig Otto Stadtherr en Henry Smith.

Drs. P krijgt de Tollensprijs - een penning en een bedrag van 5000 gulden - voor zijn verdiensten voor het Nederlandse lied en de Nederlandse taal. De feestelijkheden worden ingeluid met de verschijning van het boek Versvormen/Leesbaar Handboek waarin Drs. P zijn jarenlange studies van het fenomeen versvormen bundelt. Samen met Marjolein Kool publiceert Drs. P liedteksten over exacte wetenschappen in Wis- En Natuurlyriek (Nijgh & Van Ditmar).

Drs. P bereikt de respectabele leeftijd van 85 jaar. Deze feestelijke gebeurtenis wordt luister bijgezet met het verschijnen van de bloemlezing "Toenemend Feestgedruis", samengesteld door Cees van der Pluijm.

De documentaire "Niet van talent gespeend" verschijnt op dubbel-dvd. Deze bloemlezing geeft een mooi en vrij compleet beeld van de carriëre van Heinz Polzer op muzikaal gebied.

Drs. P is 90 jaar geworden. Alhoewel hij zelf wars is van festiviteiten rondom verjaardagen worden er diverse initiatieven ontplooid door getrouwen en fans. Het hoogtepunt is een openluchtconcert in het Vondelpark door Jan de Smet. Heinz zit in het publiek en is zichtbaar ingenomen met het eerbetoon.